STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прысочванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прысо́чванне мн. прысо́чванні |
| Родны каго? чаго? |
прысо́чвання мн. прысо́чванняў |
| Давальны каму? чаму? |
прысо́чванню мн. прысо́чванням |
| Вінавальны каго? што? |
прысо́чванне мн. прысо́чванні |
| Творны кім? чым? |
прысо́чваннем мн. прысо́чваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прысо́чванні мн. прысо́чваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не мела баба клопату — купіла парася.
Не меў Саўка клопату, дык жонку ўзяў.
— Гэта твой былы хлопец?
— Ага.
— А што ў другім пакеце?
prysočvannie — беларуская лацінка
Слова прысочванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прысочванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыспасоба + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прысо́хнуць (10)
(11) падсо́чванне ‹
› прысо́чаны (9)
(9) усо́чванне ‹
› прысо́чаны (9)
(10) высо́чванне ‹
› прысо́чваць (10)
(13) прапясо́чванне ‹
› прыспако́ены (11)
(10) зато́чванне ‹
› прыспако́ены (11)
(14) самазато́чванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Ліда