аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прыступка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прысту́пка мн. прысту́пкі |
| Родны каго? чаго? |
прысту́пкі мн. прысту́пак |
| Давальны каму? чаму? |
прысту́пцы мн. прысту́пкам |
| Вінавальны каго? што? |
прысту́пку мн. прысту́пкі |
| Творны кім? чым? |
прысту́пкай, прысту́пкаю мн. прысту́пкамі |
| Месны у кім? у чым? |
прысту́пцы мн. прысту́пках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
папрасіце нейронку намаляваць:
- абы-што і збоку банцік
- цырк на дроце
- хавайся ў бульбу
- знік у пошуках ежы
- нешта ў лесе здохла
prystupka — беларуская лацінка
Слова прыступка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыступка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыступнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прысту́пачка (11)
(8) адсту́пка ‹
› прыступі́цца (11)
(7) усту́пка ‹
› прыступі́ць (10)
(11) пераўсту́пка ‹
› прысту́пкавы (11)
(7) скры́пка ‹
› прысту́пна (9)
(7) штры́пка ‹
› прысту́пнасць (12)
(6) хры́пка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.