STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прыўзніманне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыўзніма́нне мн. прыўзніма́нні |
| Родны каго? чаго? |
прыўзніма́ння мн. прыўзніма́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
прыўзніма́нню мн. прыўзніма́нням |
| Вінавальны каго? што? |
прыўзніма́нне мн. прыўзніма́нні |
| Творны кім? чым? |
прыўзніма́ннем мн. прыўзніма́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыўзніма́нні мн. прыўзніма́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.
— Якая смачная ў вас гарбата, што гэта за гатунак?
— Гэта каньяк…
pryŭznimannie — беларуская лацінка
Слова прыўзніманне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыўзніманне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыўзнятасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыўздыма́ць (11)
(10) разніма́нне ‹
› прыўзнё́сла (10)
(12) перазніма́нне ‹
› прыўзнё́слы (10)
(9) узніма́нне ‹
› прыўзніма́цца (12)
(8) дайма́нне ‹
› прыўзніма́ць (11)
(8) займа́нне ‹
› прыўзня́та (9)
(8) найма́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
