аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прычт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пры́чт мн. пры́чты |
| Родны каго? чаго? |
пры́чту мн. пры́чтаў |
| Давальны каму? чаму? |
пры́чту мн. пры́чтам |
| Вінавальны каго? што? |
пры́чт мн. пры́чты |
| Творны кім? чым? |
пры́чтам мн. пры́чтамі |
| Месны у кім? у чым? |
пры́чце мн. пры́чтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як бліны пячы — вельмі хутка і ў вялікай колькасці (рабіць, выпускаць што-н.)
— Давайце цанавацца, — сказаў пакупнік хлопцу на рыбным рынку, бо хацеў патаргавацца.
— Ну давайце, — не расслухаў хлопец і палез цалавацца.
pryčt — беларуская лацінка
Слова прычт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прычт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прычына + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прычо́лак (8)
(8) Альбрэ́хт ‹
› прычо́ска (8)
(5) крэ́хт ‹
› прычо́ўгаць (10)
(3) ю́хт ‹
› пры́чтавы (8)
(8) Будапе́шт ‹
› прычува́цца (10)
(4) ко́шт ‹
› прычу́цца (8)
(7) за ко́шт ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.