мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова псаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
псава́нне мн. псава́нні |
| Родны каго? чаго? |
псава́ння мн. псава́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
псава́нню мн. псава́нням |
| Вінавальны каго? што? |
псава́нне мн. псава́нні |
| Творны кім? чым? |
псава́ннем мн. псава́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
псава́нні мн. псава́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Адчуй свой інтэлектуальны патэнцыял: кожны дзень ты завязваеш шнуркі адным і тым жа вузлом, а тэорыя вузлоў ведае 352152252 вузлы.
psavannie — беларуская лацінка
Слова псаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік псаванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове псалмапенне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прэюды́цыя (9)
(15) пераасэнсава́нне ‹
› прэюдыцыя́льнасць (16)
(11) флянсава́нне ‹
› прэюдыцыя́льны (13)
(13) хрысто́саванне ‹
› псава́ны (7)
(10) папсава́нне ‹
› псава́ны (7)
(10) сапсава́нне ‹
› псава́цца (8)
(10) гіпсава́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.