аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова псамафіт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
псамафі́т мн. псамафі́ты |
| Родны каго? чаго? |
псамафі́ту мн. псамафі́таў |
| Давальны каму? чаму? |
псамафі́ту мн. псамафі́там |
| Вінавальны каго? што? |
псамафі́т мн. псамафі́ты |
| Творны кім? чым? |
псамафі́там мн. псамафі́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
псамафі́це мн. псамафі́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У каго веды, у таго і сіла.
У звычайных рэстаранах ёсць вегетарыянскія стравы. Ці ёсць у вегетарыянскіх рэстаранах мясныя стравы?
psamafit — беларуская лацінка
Слова псамафіт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік псамафіт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове псаміт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› псамале́піс (10)
(9) аксілафі́т ‹
› псамафі́л (8)
(13) мезааксілафіт ‹
› псамафі́льны (11)
(8) псілафі́т ‹
› псамі́т (6)
(8) кармафі́т ‹
› псамі́тавы (9)
(8) трапафі́т ‹
› псамі́ты (7)
(8) спарафі́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).