псеўдагалюцынацыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова псеўдагалюцынацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	псеўдагалюцына́цыя мн. псеўдагалюцына́цыі
Родны каго? чаго?	псеўдагалюцына́цыі мн. псеўдагалюцына́цый
Давальны каму? чаму?	псеўдагалюцына́цыі мн. псеўдагалюцына́цыям
Вінавальны каго? што?	псеўдагалюцына́цыю мн. псеўдагалюцына́цыі
Творны кім? чым?	псеўдагалюцына́цыяй, псеўдагалюцына́цыяю мн. псеўдагалюцына́цыямі
Месны у кім? у чым?	псеўдагалюцына́цыі мн. псеўдагалюцына́цыях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Сарока сароку бачыць здалёку.
Свой свайго (чорт чорта) пазнаў і на піва пазваў.

А калі б Neo быў антытаблетачнікам?

psieŭdahaliucynacyja — беларуская лацінка

Слова псеўдагалюцынацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік псеўдагалюцынацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове псеўдагамія + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› псеўдавыпадко́ва (15)

(11) кальцына́цыя ‹

› псеўдавыпадко́вы (15)

(13) дэкальцына́цыя ‹

› псеўдагалюцынато́рны (19)

(11) галюцына́цыя ‹

псеўдагалюцына́цыя (17)

› псеўдага́мія (11)

(12) канкатэна́цыя ‹

› псеўдагаты́чны (13)

(12) кантатэнацыя ‹

› псеўдагексагана́льны (19)

(11) эмансіпа́цыя ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Давайце нарэшце запомнім.
Беларуская памяншальная форма для піва — піўцо, зафіксавана ўва ўсіх нармальных слоўніках. Не расейскае «піўко», а «піўцо». Дзякуй.
Так пісаў Бядуля, Брыль, Лужанін і г. д.
Twitter: @paczvarny