STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова псеўдакарст
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
псеўдака́рст мн. псеўдака́рсты |
| Родны каго? чаго? |
псеўдака́рсту мн. псеўдака́рстаў |
| Давальны каму? чаму? |
псеўдака́рсту мн. псеўдака́рстам |
| Вінавальны каго? што? |
псеўдака́рст мн. псеўдака́рсты |
| Творны кім? чым? |
псеўдака́рстам мн. псеўдака́рстамі |
| Месны у кім? у чым? |
псеўдака́рсце мн. псеўдака́рстах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Добрае доўга помніцца, а кепскае ніколі не забудзеш.
— Чаму ты спазніўся?
— Позна выйшаў з дому.
— А раней нельга было выйсці?
— Ужо позна было раней выходзіць.
psieŭdakarst — беларуская лацінка
Слова псеўдакарст (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік псеўдакарст — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове псеўдакіслата + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› псеўдаінтэліге́нтны (18)
(4) шо́ст ‹
› псеўдаінтэліге́нцыя (18)
(7) перыо́ст ‹
› псеўдакані́чны (13)
(5) ка́рст ‹
› псеўдака́рставы (14)
(10) тэрмака́рст ‹
› псеўдакіпя́чы (12)
(5) го́рст ‹
› псеўдакіслата́ (13)
(9) гансву́рст ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
