STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пуансоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пуансо́ўка мн. пуансо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
пуансо́ўкі мн. пуансо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
пуансо́ўцы мн. пуансо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
пуансо́ўку мн. пуансо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
пуансо́ўкай, пуансо́ўкаю мн. пуансо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
пуансо́ўцы мн. пуансо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як была я дзевачкаю, ка мне хадзілі з гарэлачкаю; а як стала маладзіцаю, не сталі хадзіць і з вадзіцаю.
— Мы жывём адзін раз.
— Не. Мы паміраем адзін раз. А жывём кожны дзень.
puansoŭka — беларуская лацінка
Слова пуансоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пуансоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пуант + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› птэры́н (6)
(8) таксо́ўка ‹
› пуа́з (4)
(8) буксо́ўка ‹
› пуансо́н (7)
(11) прабуксо́ўка ‹
› пуа́нт (5)
(9) нюансо́ўка ‹
› пуантылі́зм (10)
(9) джынсо́ўка ‹
› пуантылі́ст (10)
(8) варсо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
