арфаэпіст

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова арфаэпіст
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	арфаэпі́ст мн. арфаэпі́сты
Родны каго? чаго?	арфаэпі́ста мн. арфаэпі́стаў
Давальны каму? чаму?	арфаэпі́сту мн. арфаэпі́стам
Вінавальны каго? што?	арфаэпі́ста мн. арфаэпі́стаў
Творны кім? чым?	арфаэпі́стам мн. арфаэпі́стамі
Месны у кім? у чым?	арфаэпі́сце мн. арфаэпі́стах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

На Бога спадзявайся, але і сам старайся.
Божа, памажы, а сам не ляжы (але й сам падбяжы).
Працуй, нябожа, то і Бог паможа.

нябожа — ласкавы або спачувальны зварот да малодшага па гадах

1. Шукаеш беларускі адпаведнік.
2. Глядзіш у слоўнік.
3. Беларускае слова гучыць як расейскае.
4. Крывішся.
5. Пачынаеш новую ітэрацыю.

Гэтак выглядае бздура.
Са словам «бздура» вы чамусьці так не робіце.
І са словам «ітэрацыя» таксама.

Каб спыніць твае пакуты:
3. Насамрэч расейскае слова гучыць як беларускае. Ідзі далей.

(Па псіхалагічную дапамогу звяртайцеся да Старніка.)

arfaepist — беларуская лацінка

Слова арфаэпіст (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: