Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

пуп, -а, мужчынскі род
  1. Рубец на сярэдзіне жывата, знак пасля адпадзення пупавіны. Шырокі прарэх адкрывае грудзіну і жывот да самага пупа. ← Якуб Колас. Пуп.. [цяля] прымарозіла, як яшчэ пад каровай было, і стаў гнісці жывот. ← Якуб Ермаловіч.
  2. Страўнік у птушак. Курыны пуп. Гусіны пуп.
  3. пераноснае значэнне размоўнае слова Круглае або вострае заканчэнне розных прадметаў. Дарабіць пуп у шапцы.
  4. пераноснае значэнне размоўнае слова Цэнтр чаго-н. [Клім:] — Гэта ўсё — вон, пятнаццаты век. Тут пуп калгаса! — і яго рука зрабіла дугу і паказала пальцам сабе пад ногі. ← Мікола Лобан.
  •••
  Браць на пуп гл. браць.
  Ірваць пуп гл. ірваць¹.
  Пуп зямлі — пра таго, хто лічыць сябе самым галоўным, цэнтрам чаго-н.

❌

пуп

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова пуп
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пу́п мн. пупы́
Родны каго? чаго?	пу́па мн. пупо́ў
Давальны каму? чаму?	пу́пу мн. пупа́м
Вінавальны каго? што?	пу́п мн. пупы́
Творны кім? чым?	пу́пам мн. пупа́мі
Месны у кім? у чым?	пу́пе мн. пупа́х
Клічная форма	— мн. —

Слова пуп (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік пуп — у родным, давальным, творным і месным склоне

пуп

Навігатар

Мемчыкі