Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 пустата, -ы, ДМ -стаце; мн. пустоты, пустот, жаночы род
  1. Якасць і ўласцівасць пустога (у 1-3 знач.); адсутнасць каго-, чаго-н. дзе-н. Абсалютная пустата. ▪ На процілеглым канцы вёскі гучна разліваўся сабачы брэх у пустой цемрадзі задворкаў. Гэтая пустата і зацятасць зімняй цішыні прыдавала афарбоўку нейкай асаблівай распадлівасці заложнаму гаўканню.. сабакі. ← Якуб Колас.
  2. Пустая, нічым не запоўненая прастора. Круг хіснуўся, павярнуўся і вываліўся ў пячору. Віцева рука бесперашкодна прасунулася ў пустату. ← Уладзімір Шыцік.
  3. пераноснае значэнне Стан душэўнай спустошанасці; адсутнасць усякіх імкненняў, інтарэсаў. Пустата была ў сэрцы, у мозгу, ніводнай думкі і ніякага адчування, адна чарната, як у бездані. ← Іван Шамякін. Хоць сэрца білася моцна, у грудзях была халодная пустата. ← Эдуард Самуйлёнак.
  4. спецыяльны тэрмін Пустое месца ў сярэдзіне суцэльнага матэрыялу, рэчыва.
  •••
  Тарычэлева пустата — а) беспаветраная прастора ў трубцы барометра над ртуццю (ад імя італьянскага фізіка 17 ст.); б) пераноснае значэнне (жартаўлівае) поўная адсутнасць чаго-н.