пылька

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова пылька
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пы́лька мн. пы́лькі
Родны каго? чаго?	пы́лькі мн. пы́лек
Давальны каму? чаму?	пы́льцы мн. пы́лькам
Вінавальны каго? што?	пы́льку мн. пы́лек
Творны кім? чым?	пы́лькай, пы́лькаю мн. пы́лькамі
Месны у кім? у чым?	пы́льцы мн. пы́льках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Бачыць вока, ды ляжыць высока.

1. Шукаеш беларускі адпаведнік.
2. Глядзіш у слоўнік.
3. Беларускае слова гучыць як расейскае.
4. Крывішся.
5. Пачынаеш новую ітэрацыю.

Гэтак выглядае бздура.
Са словам «бздура» вы чамусьці так не робіце.
І са словам «ітэрацыя» таксама.

Каб спыніць твае пакуты:
3. Насамрэч расейскае слова гучыць як беларускае. Ідзі далей.

(Па псіхалагічную дапамогу звяртайцеся да Старніка.)

pyĺka — беларуская лацінка

Слова пылька (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: