аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
пыло́к — назоўнік пы́льна — прыслоўе
канцэпт

пылька

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова пылька
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
пы́лька

мн.  пы́лькі
Родны
каго? чаго?
пы́лькі

мн.  пы́лек
Давальны
каму? чаму?
пы́льцы

мн.  пы́лькам
Вінавальны
каго? што?
пы́льку

мн.  пы́лек
Творны
кім? чым?
пы́лькай, пы́лькаю

мн.  пы́лькамі
Месны
у кім? у чым?
пы́льцы

мн.  пы́льках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Бачыць вока, ды ляжыць высока.


1. Шукаеш беларускі адпаведнік.
2. Глядзіш у слоўнік.
3. Беларускае слова гучыць як расейскае.
4. Крывішся.
5. Пачынаеш новую ітэрацыю.

Гэтак выглядае бздура.
Са словам «бздура» вы чамусьці так не робіце.
І са словам «ітэрацыя» таксама.

Каб спыніць твае пакуты:
3. Насамрэч расейскае слова гучыць як беларускае. Ідзі далей.

(Па псіхалагічную дапамогу звяртайцеся да Старніка.)

pyĺka — беларуская лацінка

Слова пылька (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік пылька — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове пыльнік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


пылкаўвахо́д (11)

(8) кашу́лька

пылко́вы (7)

(8) бабы́лька

пыло́к (5)

(6) ды́лька

пы́льна (6)

(8) маты́лька

пы́льна-зеленкава́ты (18)

(9) манты́лька

пы́льна-зялёны (13)

(6) бэ́лька


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Джон Конар назірае