STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пытлёўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пытлё́ўка мн. пытлё́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
пытлё́ўкі мн. пытлё́вак |
| Давальны каму? чаму? |
пытлё́ўцы мн. пытлё́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
пытлё́ўку мн. пытлё́ўкі |
| Творны кім? чым? |
пытлё́ўкай, пытлё́ўкаю мн. пытлё́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
пытлё́ўцы мн. пытлё́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе двое сварацца, там трэці карыстае.
— Ты ўпэўнены, што перапісваешся толькі са мной?
— Упэўнены. Чаму ты запытваеш?
— Таму што і Вальжына, і Гануля — гэта я.
— Вось бачыш, толькі з табой.
pytlioŭka — беларуская лацінка
Слова пытлёўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пытлёўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пытлівасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пыта́ць (6)
(9) шпаклё́ўка ‹
› пытлё́ваны (9)
(8) цыклё́ўка ‹
› пытлё́ваны (9)
(9) шпатлё́ўка ‹
› пытлі́ва (7)
(10) фармулё́ўка ‹
› пытлі́васць (10)
(14) перафармулё́ўка ‹
› пытлі́вы (7)
(7) нулё́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
