пяро

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

пяро, -а; мн. пёры (з лічэбнік 2, 3, 4 пяры), пёраў; ніякі род
  1. Рагавы стрыжань з пушыстымі адросткамі па баках, які вырастае на скуры птушак. Страусавае пяро. ▪ Ляцелі жураўлі ад цёплых плёсаў, Ганяючы то крыкі, то пяро. ← Аляксей Пысін.
  2. Металічная выгнутая пласцінка з расшчэпленым канцом для пісання чарнілам, тушшу. Стальное пяро. Чарцёжнае пяро. Нотнае пяро. Плакатнае пяро. ▪ Я рашуча адсунуў ад сябе сшытак, паклаў пяро і ўстаў з-за стала. ← Віталі Вольскі. // Завостранае вялікае птушынае пяро, якое ўжывалася для пісання чарнілам да паяўлення металічных пёраў. Гусінае пяро. ▪ Пяро, якім мы пішам, атрымала сваю назву ад птушынага пяра, якое ўжывалася ў свой час у якасці прылады для пісьмо. ← П. Юргелевіч.
  3. пераноснае значэнне; толькі адзіночны лік Ужываецца як сімвал працы пісьменніка, яго прафесіі. Першыя спробы пяра маладога паэта [А. Александровіча] вельмі прыхільна былі сустрэты гурткоўцамі. ← Мікола Хведаровіч.
  4. размоўнае слова Зялёны ліст цыбулі ці часнаку.
  5. спецыяльны тэрмін Лопасць у розных інструментах, прыладах і пад. Пяро руля.
  •••
  Вечнае пяро — тое, што і аўтаручка.
  Адным росчыркам пяра гл. росчырк.
  Валодаць пяром гл. валодаць.
  Выйсці з-пад пяра гл. выйсці.

❌

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пяро́ мн. пёры, (2, 3, 4) пяры́
Родны каго? чаго?	пяра́ мн. пёраў
Давальны каму? чаму?	пяру́ мн. пёрам
Вінавальны каго? што?	пяро́ мн. пёры, (2, 3, 4) пяры́
Творны кім? чым?	пяро́м мн. пёрамі
Месны у кім? у чым?	пяры́ мн. пёрах
Клічная форма	— мн. —

Як павялічыць працягласць жыцця на 20 гадоў:
1. Фізічная актыўнасць.
2. Адмова ад курэння.
3. Ніякіх наркотыкаў.
4. Не злоўжываць алкаголем.
5. Правільнае харчаванне.
6. Здаровы сон.
7. Уменне кіраваць стрэсам.
8. Моцнае сацыяльнае ўзаемадачыненне.
9. У каго 9 жыццяў, тыя могуць не прытрымлівацца папярэдніх 8 правіл.

Слова пяро (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік пяро — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі