аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пярына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пяры́на мн. пяры́ны |
| Родны каго? чаго? |
пяры́ны мн. пяры́н |
| Давальны каму? чаму? |
пяры́не мн. пяры́нам |
| Вінавальны каго? што? |
пяры́ну мн. пяры́ны |
| Творны кім? чым? |
пяры́най, пяры́наю мн. пяры́намі |
| Месны у кім? у чым? |
пяры́не мн. пяры́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай
Раптам ты ператвараешся ў чалавека, які нікога не папракае, пазбягае пустых размоў, спакойна глядзіць на людзей, што робяцца чужымі, і добра разумее: усё да лепшага.
piaryna — беларуская лацінка
Слова пярына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пярына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пярынка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пяршы́нстваваць (14)
(7) звяры́на ‹
› пяршы́ць (7)
(7) азяры́на ‹
› пяршэ́нне (8)
(8) паляры́на ‹
› пяры́нка (7)
(8) Кацяры́на ‹
› пяры́нны (7)
(9) сіньяры́на ‹
› пярэ́бары (8)
(9) тарпаты́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.