Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

пяшчота, -ы, ДМ -шчоце, жаночы род
  1. Поўнае задавальненне чыіх-н. жаданняў, капрызаў. Руды ў пяшчоце дый у ласцы: Штодзень тры разы бульбы ў ражцы Даюць яму, ды 'шчэ й з мукою. ← Кандрат Крапіва.
  2. Пачуццё ласкі, замілавання, мяккасці ў адносінах да каго-, чаго-н. Мацярынская пяшчота. ▪ [Кіру] ахапіла такая пяшчота, што, убачыўшы бацьку.., яна абвіла яго шыю і пачала цалаваць у шчокі, у нос, у лоб. ← Уладзімір Карпаў. Агорнуты пяшчотаю да дзяўчыны, .. [Іван] адхіліў ад яе галавы навіслыя сцябліны маку, адагнаў беленькага .. матыля, які ўсё прымерваўся сесці на яе валасы. ← Васіль Быкаў. Чаго ж цяпер так хвалюе яе [Ганну] апошняя пяшчота цяпла, згалеласць палёў, смутак асенніх дзён? ← Іван Мележ.
  3. толькі мн. (пяшчоты, -чот). Учынкі, словы, якімі выказваюцца пачуцці ласкі, замілавання. Карызна ў бурныя пяшчоты пераліваў сваё, прывезенае з раёна, узрушэнне. ← Міхась Зарэцкі.

❌

пяшчота

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова пяшчота
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пяшчо́та мн. пяшчо́ты
Родны каго? чаго?	пяшчо́ты мн. пяшчо́т
Давальны каму? чаму?	пяшчо́це мн. пяшчо́там
Вінавальны каго? што?	пяшчо́ту мн. пяшчо́ты
Творны кім? чым?	пяшчо́тай, пяшчо́таю мн. пяшчо́тамі
Месны у кім? у чым?	пяшчо́це мн. пяшчо́тах
Клічная форма	— мн. —

Слова пяшчота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік пяшчота — у родным, давальным, творным і месным склоне

пяшчота

Навігатар

Мемчыкі