аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова рабінія
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
рабі́нія мн. рабі́ніі |
| Родны каго? чаго? |
рабі́ніі мн. рабі́ній |
| Давальны каму? чаму? |
рабі́ніі мн. рабі́ніям |
| Вінавальны каго? што? |
рабі́нію мн. рабі́ніі |
| Творны кім? чым? |
рабі́ніяй, рабі́ніяю мн. рабі́ніямі |
| Месны у кім? у чым? |
рабі́ніі мн. рабі́ніях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мара́ — прывід, здань, насланнё
Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)кожны мованыцік («вы што, не можаце напісаць шаурма па-беларуску?») з цягам часу ператвараецца ў мованацыка («вы няправільна напісалі, ну якая шаварня?!»)
rabinija — беларуская лацінка
Слова рабінія (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік рабінія — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове рабінка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› рабінзо́наўскі (13)
(7) брыё́нія ‹
› рабінзо́нка (10)
(13) поліэмбрыё́нія ‹
› рабі́ніна (8)
(4) і́нія ‹
› ра́бінка (7)
(9) селеві́нія ‹
› рабі́нка (7)
(9) сальві́нія ‹
› рабі́нне (7)
(9) мізагіні́я ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.