аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова работа
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
рабо́та мн. рабо́ты |
| Родны каго? чаго? |
рабо́ты мн. рабо́т |
| Давальны каму? чаму? |
рабо́це мн. рабо́там |
| Вінавальны каго? што? |
рабо́ту мн. рабо́ты |
| Творны кім? чым? |
рабо́тай, рабо́таю мн. рабо́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
рабо́це мн. рабо́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Нап'ецца, дык з царамі б'ецца (а як праспіцца, дык і курыцы баіцца).
Для п'янай галавы ўсюды роўна, а для ног — адны ямы.
— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.
rabota — беларуская лацінка
Слова работа (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік работа — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове работадавец + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› рабкры́наўскі (12)
(8) плацэ́нта ‹
› раблезія́нскі (12)
(11) паўпрацэ́нта ‹
› рабле́нне (8)
(11) кватрачэ́нта ‹
› работада́вец (11)
(9) арграбо́та ‹
› работада́ўца (11)
(16) палітасветрабо́та ‹
› работаздо́льнасць (16)
(16) культасветрабо́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.