арыліраванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова арыліраванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	арылі́раванне мн. арылі́раванні
Родны каго? чаго?	арылі́равання мн. арылі́раванняў
Давальны каму? чаму?	арылі́раванню мн. арылі́раванням
Вінавальны каго? што?	арылі́раванне мн. арылі́раванні
Творны кім? чым?	арылі́раваннем мн. арылі́раваннямі
Месны у кім? у чым?	арылі́раванні мн. арылі́раваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як бліны пячы — вельмі хутка і ў вялікай колькасці (рабіць, выпускаць што-н.)

відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора

не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць