Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

арыстакратыя, -і, жаночы род
  1. У класавым грамадстве — вышэйшае саслоўе, прывілеяваны слой пануючага класа, радавая знаць. Зямельная арыстакратыя. ▪ [Пан Яндрыхоўскі:] У тую залу, якая бачыла цвет польскай арыстакратыі,.. [Дрыль] пусціў чараду мужыцкіх дзяцей. ← Кандрат Крапіва. // Прывілеяваная частка якога-н. класа або якой-н. сацыяльнай групы. Фінансавая арыстакратыя. ▪ Пасля набажэнства радавітая шляхта, паны абшарнікі і ваенная арыстакратыя заходзяць да ксяндза Пацейкоўскага на «шклянку гарбаты». ← Якуб Колас.
  2. гістарычны тэрмін Форма дзяржаўнага кіравання, пры якой улада знаходзіцца ў руках нешматлікай прывілеяванай групы радавой знаці.
   [Грэч. aristokratia — панаванне лепшых.]

❌

арыстакратыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова арыстакратыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	арыстакра́тыя мн. арыстакра́тыі
Родны каго? чаго?	арыстакра́тыі мн. арыстакра́тый
Давальны каму? чаму?	арыстакра́тыі мн. арыстакра́тыям
Вінавальны каго? што?	арыстакра́тыю мн. арыстакра́тыі
Творны кім? чым?	арыстакра́тыяй, арыстакра́тыяю мн. арыстакра́тыямі
Месны у кім? у чым?	арыстакра́тыі мн. арыстакра́тыях
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

латру́га
1. гультай, лайдак, абібок, лодар; цяльпук
2. п'яніца, алкаголік, выпівака, жлукта, мачыляпа, (?) п'янчэла

Слова арыстакратыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік арыстакратыя — у родным, давальным, творным і месным склоне

арыстакратыя

Навігатар

Мемчыкі