Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 ражок¹, -жка; мн. рожкі, -жак і ражкі, -оў; мужчынскі род
  1. мн. рожкі, -жак. памяншальная форма да рог¹; маленькі рог. Авечыя рожкі.
  2. мн. ражкі, -оў. Назва рознага роду духавых музычных або сігнальных інструментаў; гук такога інструмента. У .. [кансерваторыі] навучаюцца ігры на скрыпцы, флейце .., англійскім ражку. ← часопіс «Маладосць». Здалёку пачуўся ражок пастуха. ← Мікола Гамолка. Толькі сюд-туд зрэдку чуліся далёкія гудкі маняўровых паравозаў ды даносіліся з захаду прыглушаныя гудкі ражкоў стрэлачнікаў. ← Яўген Васілёнак.
  3. мн. ражкі, -оў. Прадмет у выглядзе рога¹. Уласна кажучы, у Курта думак ніякіх не было; ён ляжаў у акопе, як адзервянелы, націскаў пальцам на спускавы кручок аўтамата, спаражняючы ражок за ражком. ← Раман Сабаленка. І сапраўды, на стале стаяла чорная прамавугольная скрыначка з двума ражкамі, на якіх ляжала тэлефонная трубка. ← Яўген Васілёнак.
  4. мн. ражкі, -оў. Плод ражковага дрэва ў выглядзе струка.
  5. толькі мн. (ражкі, -оў). Спарыння.
  6. толькі мн. (ражкі, -оў). Харчовы прадукт у выглядзе коратка нарэзанай макароны.
  7. мн. ражкі, -оў. Лапатачка для надзявання абутку.
  •••
  Брацца ў рожкі гл. брацца.
  Звесці ў рожкі гл. звесці.
  Рожкі ды ножкі — нічога, амаль нічога (не пакінуць, не застацца ад каго-, чаго-н.).
 ражок², -жка; мн. ражкі, -оў; мужчынскі род
  памяншальная форма да рог² (у 1 знач.). Выціраючы ражком хусткі вочы, хлюпаючы, як дзіця, Арына стала расказваць. ← Іван Мележ. — «Адмовіць» напісана тут, — прачытаў Петручок сакратарскую рэвалюцыю на ражку дзедавай скаргі. ← Алесь Якімовіч.