Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

развітанне, -я, ніякі род
  Дзеянне паводле знач. дзеяслоў развітацца; апошняе спатканне перад расстаннем. Пісар Васількевіч, адсунуўшы край фіранкі, потайкам пазіраў са свайго пакоя на развітанне сяброў. ← Якуб Колас. Развітанне з маці, смутак па братах жыва адгукаліся ў сэрцы. ← Іван Сіняўскі. // Расстанне з памёршым. Стаялі доўга, ахопленыя адвечным жаданнем жывых — падоўжыць хвіліны апошняга развітання з блізкім чалавекам. ← Іван Шамякін. // Словы, якія гаворацца пры расстанні. — Бывайце здаровы, — кінуў .. [аканом] ужо з каламажкі ў бок да Мікіты, які стаяў на вуліцы. Мікіта збянтэжыўся.. Заняты здагадкамі, ён не адразу адказаў на аканомава развітанне. ← Платон Галавач.
  •••
  На развітанне — перад расстаннем, расстаючыся.

❌

развітанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова развітанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	развіта́нне мн. развіта́нні
Родны каго? чаго?	развіта́ння мн. развіта́нняў
Давальны каму? чаму?	развіта́нню мн. развіта́нням
Вінавальны каго? што?	развіта́нне мн. развіта́нні
Творны кім? чым?	развіта́ннем мн. развіта́ннямі
Месны у кім? у чым?	развіта́нні мн. развіта́ннях
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

увабра́ць — з'есці ўсё без разбору, без астатку

Варэнікаў украінскіх з вішнямі я зараз бы цэлае вядро ўвабраў... (Даніленка)

Слова развітанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік развітанне — у родным, давальным, творным і месным склоне

развітанне

Навігатар

Мемчыкі