STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова раздзьмухванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
раздзьму́хванне мн. раздзьму́хванні |
| Родны каго? чаго? |
раздзьму́хвання мн. раздзьму́хванняў |
| Давальны каму? чаму? |
раздзьму́хванню мн. раздзьму́хванням |
| Вінавальны каго? што? |
раздзьму́хванне мн. раздзьму́хванні |
| Творны кім? чым? |
раздзьму́хваннем мн. раздзьму́хваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
раздзьму́хванні мн. раздзьму́хваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
За разумнаю галавою і рукам лёгка.
Прыказка.У судзе.
— Гэты чалавек забраў у вас грошы? Пацяўпешка, адказвайце.
— Я не пацяўпешка, я пацярпелы.
— Вы аддалі грошы за грын-карту бамжу — вы пацяўпешка.
razdźmuchvannie — беларуская лацінка
Слова раздзьмухванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік раздзьмухванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове раздзявалка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› раздзьму́ханы (12)
(14) прадзьму́хванне ‹
› раздзьмухацца (13)
(13) абдзьму́хванне ‹
› раздзьму́хаць (12)
(12) здзьму́хванне ‹
› раздзьму́хвацца (14)
(13) выдзьму́хванне ‹
› раздзьму́хваць (13)
(10) пачу́хванне ‹
› раздзьму́цца (11)
(11) расчу́хванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
карціна «Ходзяць чуткі»
мастак: Нейрасетка