Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

асада¹, -ы, ДМ -дзе, жаночы род
  1. Тое, што і аблога (у 2 знач.). Асада крэпасці. Асада горада. Зняць асаду.
  2. гістарычны тэрмін Сядзіба асадніка. Яшчэ калі паны пачалі хапаць каля вёсак зямлю і рабіць сабе асады, сын Альшэўскага — лекар і вядомы забойца — выдаў бацьку карнікам за сувязь з беларускімі партызанамі. ← Алесь Бажко.
асада², -ы, ДМ -дзе, жаночы род
  1. Стан паводле дзеяслоў асаджваць¹ — асадзіць¹. Яшчэ больш важная навука — Умець дагнаць касу да ладу І даць ёй выклепку, асаду. ← Якуб Колас.
  2. Дзяржанне ў прыладах працы, інструменце (малатку, долаце, гэблі і пад.). Асада нажа.
  3. Рамка. Партрэт у прыгожай асадзе.
  4. Тое, што і шуфляда (у 2 знач.).

❌

асада

гэта

— аблога; сядзіба

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова асада
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	аса́да мн. аса́ды
Родны каго? чаго?	аса́ды мн. аса́д
Давальны каму? чаму?	аса́дзе мн. аса́дам
Вінавальны каго? што?	аса́ду мн. аса́ды
Творны кім? чым?	аса́дай, аса́даю мн. аса́дамі
Месны у кім? у чым?	аса́дзе мн. аса́дах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

дуро́нік — свавольнік, гарэза

Па вадзе шлёпаюць басанож малыя дуронікі, закасаўшы нагавіцы, задраўшы кашулі. (Максім Гарэцкі)

Слова асада (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік асада — у родным, давальным, творным і месным склоне

асада

Навігатар

Мемчыкі