разуючванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова разуючванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	разую́чванне мн. разую́чванні
Родны каго? чаго?	разую́чвання мн. разую́чванняў
Давальны каму? чаму?	разую́чванню мн. разую́чванням
Вінавальны каго? што?	разую́чванне мн. разую́чванні
Творны кім? чым?	разую́чваннем мн. разую́чваннямі
Месны у кім? у чым?	разую́чванні мн. разую́чваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

язык гладка ходзіць (у каго, чый) — хто-н. умее свабодна, лёгка і прыгожа гаварыць

— Мам, а што такое кампраміс?
— Ну глядзі, мама хоча на цёплае мора, а тата на лыжны курорт. Кампраміс: мы ўсе едзем на мора, але тата можа ўзяць з сабой лыжы.

razujučvannie — беларуская лацінка

Слова разуючванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: