мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
разую́чаны — дзеепрыметнік разую́чвацца — дзеяслоў
канцэпт

разуючванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова разуючванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
разую́чванне

мн.  разую́чванні
Родны
каго? чаго?
разую́чвання

мн.  разую́чванняў
Давальны
каму? чаму?
разую́чванню

мн.  разую́чванням
Вінавальны
каго? што?
разую́чванне

мн.  разую́чванні
Творны
кім? чым?
разую́чваннем

мн.  разую́чваннямі
Месны
у кім? у чым?
разую́чванні

мн.  разую́чваннях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хоць за казла, абы замуж пайшла.

не рабіце так

Каменны век скончыўся не таму, што скончылася каменне.
Нафтавы век скончыцца не таму, што скончыцца нафта.


razujučvannie — беларуская лацінка

Слова разуючванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік разуючванне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове разыгранка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


разушчыльня́ць (13)

(11) аспрэ́чванне

разую́чаны (9)

(11) атурэ́чванне

разую́чаны (9)

(12) абрашэ́чванне

разую́чвацца (11)

(10) наўю́чванне

разую́чваць (10)

(12) пераўю́чванне

разую́чыцца (10)

(11) апаля́чванне


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

я не парушаю традыцыі