аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова разяўлянне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
разяўля́нне мн. разяўля́нні |
| Родны каго? чаго? |
разяўля́ння мн. разяўля́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
разяўля́нню мн. разяўля́нням |
| Вінавальны каго? што? |
разяўля́нне мн. разяўля́нні |
| Творны кім? чым? |
разяўля́ннем мн. разяўля́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
разяўля́нні мн. разяўля́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
ляпнуць як лапцем па цымбалах (па балоце) — вельмі недарэчна, нетактоўна (сказаць што-н.)
— Родненькая, што ты будзеш есці?
— А ў нас ёсць хлябок?
— Ёсць.
— А масліца?
— І масліца ёсць.
— А каўбаска?
— І каўбаска ёсць.
— Я буду аладачкі…
raziaŭliannie — беларуская лацінка
Слова разяўлянне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік разяўлянне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове разяўрот + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› разя́ўлена (9)
(11) выстаўля́нне ‹
› разя́ўлены (9)
(9) крыўля́нне ‹
› разя́ўлены (9)
(11) выкрыўля́нне ‹
› разяўля́цца (10)
(8) віхля́нне ‹
› разяўля́ць (9)
(8) ка́шлянне ‹
› разяўро́т (8)
(7) мыля́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.