Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

ранг, -у, мужчынскі род
  1. Ступень адрознення, чын, спецыяльнае званне каго-н. Дыпламатычныя рангі. Ранг паручыка. Тэхнік-інтэндант другога рангу.
  2. Катэгорыя, разрад якіх-н. прадметаў, з'яў або асоб. У зводзіць у ранг дзяржаўнай палітыкі. У звесці ў ранг літаратурнай нормы. ▪ [Астаповіч] часамі нават заікаўся — калі чаго-небудзь спяшаўся ў гаворцы або растлумачваў што чалавеку, вышэйшаму за сябе жыццёвым рангам. ← Кузьма Чорны.
  •••
  Капітан 3-га рангу гл. капітан.
  Капітан 2-га рангу гл. капітан.
  Капітан 1-га рангу гл. капітан.
   [Ням. Rang.]

❌

ранг

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова ранг
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ра́нг мн. ра́нгі
Родны каго? чаго?	ра́нгу мн. ра́нгаў
Давальны каму? чаму?	ра́нгу мн. ра́нгам
Вінавальны каго? што?	ра́нг мн. ра́нгі
Творны кім? чым?	ра́нгам мн. ра́нгамі
Месны у кім? у чым?	ра́нгу мн. ра́нгах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Слова ранг (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік ранг — у родным, давальным, творным і месным склоне

ранг

Навігатар

Мемчыкі