аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
нескланяльны
праскланяць слова рандэву
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
рандэву́ мн. рандэву́ |
| Родны каго? чаго? |
рандэву́ мн. рандэву́ |
| Давальны каму? чаму? |
рандэву́ мн. рандэву́ |
| Вінавальны каго? што? |
рандэву́ мн. рандэву́ |
| Творны кім? чым? |
рандэву́ мн. рандэву́ |
| Месны у кім? у чым? |
рандэву́ мн. рандэву́ |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
Я дзве гадзіны стараюся і гатую на вячэру рызота з таматамі, базілікам, на белым віне. А муж кажа: «дзякуй, смачны рыс». І дабаўляе маянэз.
randevu — беларуская лацінка
Слова рандэву (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік рандэву — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове рандэлік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ра́нд (4)
(5) зно́ву ‹
› ранда́д (6)
(10) напагато́ву ‹
› рандо́ (5)
(12) Антананары́ву ‹
› рандэ́лік (8)
(5) наяву́ ‹
› рандэ́ль (7)
(2) гу́ ‹
› рандэ́льчык (10)
(5) гу-гу́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.