раскалупванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова раскалупванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	раскалу́пванне мн. раскалу́пванні
Родны каго? чаго?	раскалу́пвання мн. раскалу́пванняў
Давальны каму? чаму?	раскалу́пванню мн. раскалу́пванням
Вінавальны каго? што?	раскалу́пванне мн. раскалу́пванні
Творны кім? чым?	раскалу́пваннем мн. раскалу́пваннямі
Месны у кім? у чым?	раскалу́пванні мн. раскалу́пваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не гадуючы малога, не будзеш мець і вялікае.

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

raskalupvannie — беларуская лацінка

Слова раскалупванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: