STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова раскарака
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
раскара́ка мн. раскара́кі |
| Родны каго? чаго? |
раскара́кі мн. раскара́к |
| Давальны каму? чаму? |
раскара́ку мн. раскара́кам |
| Вінавальны каго? што? |
раскара́ку мн. раскара́к |
| Творны кім? чым? |
раскара́кам мн. раскара́камі |
| Месны у кім? у чым? |
раскара́ку мн. раскара́ках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
абэ́лтух — неразумны, някемлівы чалавек (лаянкавае слова)
ёлуп, ёлупень, балды́к, абэ́лтус— Знаёмец хоча прыехаць, адпачыць, па гарах пакатацца. Гэта лепш калі рабіць? Летам? Зімой?
— Глядзі. Калі ён хоча зімой, то зімой. Калі летам, то летам.
raskaraka — беларуская лацінка
Слова раскарака (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік раскарака — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове раскаркоўванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› раскапры́зіцца (13)
(4) ра́ка ‹
› раскапу́сціцца (13)
(8) небара́ка ‹
› раскапушы́цца (12)
(8) небара́ка ‹
› раскара́цісты (12)
(8) по́марака ‹
› раскара́чаны (11)
(5) дра́ка ‹
› раскара́чаны (11)
(8) цяпе́рака ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
