STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова раскатурхванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
раскату́рхванне мн. раскату́рхванні |
| Родны каго? чаго? |
раскату́рхвання мн. раскату́рхванняў |
| Давальны каму? чаму? |
раскату́рхванню мн. раскату́рхванням |
| Вінавальны каго? што? |
раскату́рхванне мн. раскату́рхванні |
| Творны кім? чым? |
раскату́рхваннем мн. раскату́рхваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
раскату́рхванні мн. раскату́рхваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пытайся не ў старога, а ў бывалага.
— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.
raskaturchvannie — беларуская лацінка
Слова раскатурхванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік раскатурхванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове раскацістасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› раскату́рханы (12)
(10) выпі́хванне ‹
› раскату́рхацца (13)
(12) запало́хванне ‹
› раскату́рхаць (12)
(11) папе́рхванне ‹
› раскату́рхвацца (14)
(12) нашту́рхванне ‹
› раскату́рхваць (13)
(12) пашту́рхванне ‹
› раскаўза́ны (10)
(13) прашту́рхванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
