аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова распустка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
распу́стка мн. распу́сткі |
| Родны каго? чаго? |
распу́сткі мн. распу́стак |
| Давальны каму? чаму? |
распу́стцы мн. распу́сткам |
| Вінавальны каго? што? |
распу́стку мн. распу́стак |
| Творны кім? чым? |
распу́сткай, распу́сткаю мн. распу́сткамі |
| Месны у кім? у чым? |
распу́стцы мн. распу́стках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто рана ўстае, у таго хлеба стае.
— А як так выйшла што такая прыгожая дзяўчына адна?
— Перад «што» коска.
raspustka — беларуская лацінка
Слова распустка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік распустка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове распутванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› распу́ста (8)
(6) лу́стка ‹
› распу́ста (8)
(6) пу́стка ‹
› распу́ста (8)
(8) капу́стка ‹
› распусці́цца (11)
(8) вы́пустка ‹
› распусці́ць (10)
(7) хру́стка ‹
› распу́таны (9)
(6) ху́стка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.