Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

расстаноўка, -і, ДМ -ноўцы, жаночы род
  1. Дзеянне паводле знач. дзеяслоў расставіць.
  2. Родны склон мн. -новак. Парадак, паслядоўнасць у размяшчэнні чаго-н. Расстаноўка знакаў прыпынку. ▪ Самой расстаноўкай вершаў у нізцы Багдановіч нібы паказвае гісторыю ўзаемаадносін чалавека і прыроды. ← Алег Лойка.
  3. Родны склон мн. -новак. Кароткія перапынкі пры размове, пры выкананні чаго-н. Хабібулін узняў на нас нейкія чужыя вочы і, адвёўшы погляд, з расстаноўкай прагаварыў: — Няма Цімчанкі. Згарэў... ← Міхась Даніленка.

❌

расстаноўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова расстаноўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	расстано́ўка мн. расстано́ўкі
Родны каго? чаго?	расстано́ўкі мн. расстано́вак
Давальны каму? чаму?	расстано́ўцы мн. расстано́ўкам
Вінавальны каго? што?	расстано́ўку мн. расстано́ўкі
Творны кім? чым?	расстано́ўкай, расстано́ўкаю мн. расстано́ўкамі
Месны у кім? у чым?	расстано́ўцы мн. расстано́ўках
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

адна хеўра; з адной хеўры

пра людзей адных поглядаў, адных паводзін (звычайна не вартых увагі)

Ты жывеш у недасканалым свеце. Калі ты палюеш на мілфаў — гэта кайф. Калі мілфы палююць на цябе — гэта разбэшчванне малалетніх.

Слова расстаноўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік расстаноўка — у родным, давальным, творным і месным склоне

расстаноўка

Навігатар

Мемчыкі