рассупоненасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова рассупоненасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	рассупо́ненасць мн. рассупо́ненасці
Родны каго? чаго?	рассупо́ненасці мн. рассупо́ненасцяў, рассупо́ненасцей
Давальны каму? чаму?	рассупо́ненасці мн. рассупо́ненасцям
Вінавальны каго? што?	рассупо́ненасць мн. рассупо́ненасці
Творны кім? чым?	рассупо́ненасцю мн. рассупо́ненасцямі
Месны у кім? у чым?	рассупо́ненасці мн. рассупо́ненасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.

Раптам ты ператвараешся ў чалавека, які нікога не папракае, пазбягае пустых размоў, спакойна глядзіць на людзей, што робяцца чужымі, і добра разумее: усё да лепшага.

rassuponienasć — беларуская лацінка

Слова рассупоненасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: