STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова растушоўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
растушо́ўванне мн. растушо́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
растушо́ўвання мн. растушо́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
растушо́ўванню мн. растушо́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
растушо́ўванне мн. растушо́ўванні |
| Творны кім? чым? |
растушо́ўваннем мн. растушо́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
растушо́ўванні мн. растушо́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
Я ні разу не сказаў дзякуй тым, хто казаў «ты мне яшчэ дзякуй скажаш».
rastušoŭvannie — беларуская лацінка
Слова растушоўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік растушоўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове растушоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› растушава́цца (12)
(12) адтушо́ўванне ‹
› растушава́ць (11)
(13) падтушо́ўванне ‹
› растушо́вачны (12)
(11) стушо́ўванне ‹
› растушо́ўвацца (13)
(10) зама́хванне ‹
› растушо́ўваць (12)
(10) пама́хванне ‹
› растушо́ўка (10)
(10) абма́хванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Сцяг маёй дзяржавы.