расхінутасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова расхінутасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	расхіну́тасць мн. расхіну́тасці
Родны каго? чаго?	расхіну́тасці мн. расхіну́тасцяў, расхіну́тасцей
Давальны каму? чаму?	расхіну́тасці мн. расхіну́тасцям
Вінавальны каго? што?	расхіну́тасць мн. расхіну́тасці
Творны кім? чым?	расхіну́тасцю мн. расхіну́тасцямі
Месны у кім? у чым?	расхіну́тасці мн. расхіну́тасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Калі паглядзець «Матрыцу» наадварот, можна ўбачыць, як Кіяну Рыўз злазіць з наркотыкаў і знаходзіць стабільную працу ў офісе.

raschinutasć — беларуская лацінка

Слова расхінутасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: