аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова расчалавечванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
расчалаве́чванне мн. расчалаве́чванні |
| Родны каго? чаго? |
расчалаве́чвання мн. расчалаве́чванняў |
| Давальны каму? чаму? |
расчалаве́чванню мн. расчалаве́чванням |
| Вінавальны каго? што? |
расчалаве́чванне мн. расчалаве́чванні |
| Творны кім? чым? |
расчалаве́чваннем мн. расчалаве́чваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
расчалаве́чванні мн. расчалаве́чваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
Чалавек, які ўвесь час сядзіць дома і ўвесь час хіхікае — хіхікаморы.
rasčalaviečvannie — беларуская лацінка
Слова расчалавечванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік расчалавечванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове расчаленне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› расчака́ньвацца (14)
(13) увекаве́чванне ‹
› расчака́ньваць (13)
(13) ачалаве́чванне ‹
› расчалаве́чаны (13)
(15) знечалаве́чванне ‹
› расчалаве́чваць (14)
(16) абесчалаве́чванне ‹
› расчалаве́чыць (13)
(12) абязве́чванне ‹
› расча́ленне (10)
(12) раскве́чванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.