расшрубоўванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова расшрубоўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	расшрубо́ўванне мн. расшрубо́ўванні
Родны каго? чаго?	расшрубо́ўвання мн. расшрубо́ўванняў
Давальны каму? чаму?	расшрубо́ўванню мн. расшрубо́ўванням
Вінавальны каго? што?	расшрубо́ўванне мн. расшрубо́ўванні
Творны кім? чым?	расшрубо́ўваннем мн. расшрубо́ўваннямі
Месны у кім? у чым?	расшрубо́ўванні мн. расшрубо́ўваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

ні качка, ні швачка — пра жанчыну, не здатную ні да якой справы

прыдумайце прымаўку пра такога ж мужчыну

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

rasšruboŭvannie — беларуская лацінка

Слова расшрубоўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: