мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
расштыбава́ны — дзеепрыметнік расштыбо́ўшчык — назоўнік
канцэпт

расштыбоўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова расштыбоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 расштыбо́ўка

мн.  расштыбо́ўкі
Родны
каго? чаго?		 расштыбо́ўкі

мн.  расштыбо́вак, расштыбо́ўкаў
Давальны
каму? чаму?		 расштыбо́ўцы

мн.  расштыбо́ўкам
Вінавальны
каго? што?		 расштыбо́ўку

мн.  расштыбо́ўкі
Творны
кім? чым?		 расштыбо́ўкай, расштыбо́ўкаю

мн.  расштыбо́ўкамі
Месны
у кім? у чым?		 расштыбо́ўцы

мн.  расштыбо́ўках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мара́ — прывід, здань, насланнё

Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)

сёння я не дарослы


rasštyboŭka — беларуская лацінка

Слова расштыбоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік расштыбоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове расштыбоўшчык + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› расштурхо́ўваць (14)

(10) зашрубо́ўка ‹

› расштыбава́ны (12)

(9) алічбо́ўка ‹

› расштыбава́ны (12)

(10) аблічбо́ўка ‹

› расштыбо́ўшчык (13)

(8) жлябо́ўка ‹

› расшуга́цца (10)

(7) баго́ўка ‹

› расшуга́ць (9)

(7) біго́ўка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

вылізаць