аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова расштыбоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
расштыбо́ўка мн. расштыбо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
расштыбо́ўкі мн. расштыбо́вак, расштыбо́ўкаў |
| Давальны каму? чаму? |
расштыбо́ўцы мн. расштыбо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
расштыбо́ўку мн. расштыбо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
расштыбо́ўкай, расштыбо́ўкаю мн. расштыбо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
расштыбо́ўцы мн. расштыбо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Жаніцца — не мёду напіцца.
— Спачатку будзеце прымаць вось гэтыя таблеткі і толькі потым парашок.
— Добра.
— У рэцэпце ўсё зразумелі?
— Зразумела.
— Пытанні ёсць?
— Няма.
— Не забудзьце пра таблеткі.
— Якія таблеткі?
rasštyboŭka — беларуская лацінка
Слова расштыбоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік расштыбоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове расштыбоўшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› расштурхо́ўваць (14)
(10) зашрубо́ўка ‹
› расштыбава́ны (12)
(9) алічбо́ўка ‹
› расштыбава́ны (12)
(10) аблічбо́ўка ‹
› расштыбо́ўшчык (13)
(8) жлябо́ўка ‹
› расшуга́цца (10)
(7) баго́ўка ‹
› расшуга́ць (9)
(7) біго́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.