аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова раўнадушнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
раўнаду́шнік мн. раўнаду́шнікі |
| Родны каго? чаго? |
раўнаду́шніка мн. раўнаду́шнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
раўнаду́шніку мн. раўнаду́шнікам |
| Вінавальны каго? што? |
раўнаду́шніка мн. раўнаду́шнікаў |
| Творны кім? чым? |
раўнаду́шнікам мн. раўнаду́шнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
раўнаду́шніку мн. раўнаду́шніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
— Ну навошта ты панакупляла столькі віна?! Я ж прасіла купіць адну пляшку!
— Галя, адной не было.
raŭnadušnik — беларуская лацінка
Слова раўнадушнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік раўнадушнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове раўнадушша + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› раўнадзё́нны (11)
(11) крываду́шнік ‹
› раўнаду́шна (10)
(8) каду́шнік ‹
› раўнаду́шнасць (13)
(10) саладу́шнік ‹
› раўнаду́шнічаць (14)
(11) шчыраду́шнік ‹
› раўнаду́шны (10)
(12) прастаду́шнік ‹
› раўнаду́шша (10)
(11) крутаду́шнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.