раўнадушнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова раўнадушнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	раўнаду́шнік мн. раўнаду́шнікі
Родны каго? чаго?	раўнаду́шніка мн. раўнаду́шнікаў
Давальны каму? чаму?	раўнаду́шніку мн. раўнаду́шнікам
Вінавальны каго? што?	раўнаду́шніка мн. раўнаду́шнікаў
Творны кім? чым?	раўнаду́шнікам мн. раўнаду́шнікамі
Месны у кім? у чым?	раўнаду́шніку мн. раўнаду́шніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца

— Ну навошта ты панакупляла столькі віна?! Я ж прасіла купіць адну пляшку!
— Галя, адной не было.

raŭnadušnik — беларуская лацінка

Слова раўнадушнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: