STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова асігнаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
асігнава́нне мн. асігнава́нні |
| Родны каго? чаго? |
асігнава́ння мн. асігнава́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
асігнава́нню мн. асігнава́нням |
| Вінавальны каго? што? |
асігнава́нне мн. асігнава́нні |
| Творны кім? чым? |
асігнава́ннем мн. асігнава́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
асігнава́нні мн. асігнава́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед
— Хто еў з маёй міскі?!
— А хто еў з маёй міскі?!
— Ану сціхлі ўсе! Я яшчэ не накладвала…
asihnavannie — беларуская лацінка
Слова асігнаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік асігнаванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове асігнацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› асіве́лы (7)
(12) таршанава́нне ‹
› асіве́ць (7)
(10) ушанава́нне ‹
› асіга́ць (7)
(11) штабнава́нне ‹
› асігнава́ны (10)
(15) пераасігнава́нне ‹
› асігнава́ны (10)
(16) контрасігнава́нне ‹
› асігнава́ны (10)
(13) імпрэгнава́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
