Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 рог¹, -а, Месны склон розе, мужчынскі род
  1. Цвёрды выраст з касцявога рэчыва на галаве ў некаторых жывёл. У войта і Бруя было па пары жадных валоў, адкормленых і з вялікімі рагамі. ← Якуб Колас. Гордая галава [аленя], упрыгожаная раскідзістымі рагамі, была крыху прыўзнята, вушы насцярожаны. ← Віталі Вольскі. // Пасудзіна для піцця (спіртных напіткаў) на ўрачыстасцях, зробленая з такога касцявога выраста. Я піў рачную плынь кіпучую, Шум хваляў дальніх берагоў, Піў на сустрэчах, на заручынах Віно з біклагаў і разоў. ← Максім Танк. Рог па кругу пойдзе з хмелем, Бо, як водзіцца ў кра[і], — На радзіны і вяселле Тую бочку дастаюць. ← Пятро Прыходзька.
  2. Музычны або сігнальны інструмент у выглядзе сагнутай трубы з расшыраным канцом. Паляўнічы рог. ▪ На вуліцы працяжна і зычна зайграў у свой берасцяны рог пастух Даніла. ← Алесь Якімовіч.
  3. Востры загнуты канец чаго-н. Рог пячных вілак.
  •••
  Абламаць (пазбіваць) рогі гл. абламаць.
  Браць (узяць) быка за рогі гл. браць.
  Загнаць у казіны рог гл. загнаць.
  Наставіць рогі каму гл. наставіць.
  Сагнуць (скруціць) у бараноў рог гл. сагнуць.
  Скруціць чорту рогі гл. скруціць.
 рог², -а; мн. рагі, -оў; мужчынскі род
  1. Месца, дзе сыходзяцца, сутыкаюцца два знешнія бакі аднаго прадмета; вугал. Клятчастая хустка толькі адным рогам ляжала на шыі. ← Аляксей Кулакоўскі. На рагу стала ляжаў нейчы капшук, ружовы, з нейкімі вышытымі кветкамі. ← Міхась Лынькоў. За бляшанымі пірамідамі дахаў удалечы быў відаць рог будынка вакзала. ← Іван Мележ.
  2. Месца, дзе збягаюцца дзве перпендыкулярныя вуліцы. Прыпыніўшыся на рагу вуліцы, Наталля Максімаўна пачакала, пакуль пройдзе калона аўтамашын з вайскоўцамі. ← Пятро Дудо. На рагу акурат і стаяла змайстраваная з шалёўкі пабеленая знадворку будыніна з шыльдай: «Цырульня». ← Раман Сабаленка. З-за рога выязджала ўжо, буксуючы ў снезе, машына. ← Лідзія Арабей.