аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова розка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ро́зка мн. ро́зкі |
| Родны каго? чаго? |
ро́зкі мн. ро́зак |
| Давальны каму? чаму? |
ро́зцы мн. ро́зкам |
| Вінавальны каго? што? |
ро́зку мн. ро́зкі |
| Творны кім? чым? |
ро́зкай, ро́зкаю мн. ро́зкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ро́зцы мн. ро́зках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Госць першы дзень — золата, другі — серабро, а трэці — медзь, хоць і дадому едзь.
Філоніць і філосаф у слоўніку стаяць побач. Супадзенне?
rozka — беларуская лацінка
Слова розка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік розка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове розмін + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ро́здур (6)
(5) ко́зка ‹
› ро́здых (6)
(9) страко́зка ‹
› Розенкрэйцэр (12)
(7) зало́зка ‹
› ро́змін (6)
(9) паваро́зка ‹
› ро́зна (5)
(9) замаро́зка ‹
› рознааблі́чнасць (15)
(10) размаро́зка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.