аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова роспуст
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ро́спуст мн. ро́спусты |
| Родны каго? чаго? |
ро́спуста мн. ро́спустаў |
| Давальны каму? чаму? |
ро́спусту мн. ро́спустам |
| Вінавальны каго? што? |
ро́спуста мн. ро́спустаў |
| Творны кім? чым? |
ро́спустам мн. ро́спустамі |
| Месны у кім? у чым? |
ро́спусце мн. ро́спустах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І пад белаю кашуляю бывае душа брудная.
— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.
rospust — беларуская лацінка
Слова роспуст (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік роспуст — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове роспыт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ро́спіс (6)
(6) адпу́ст ‹
› ро́спук (6)
(7) во́дпуст ‹
› ро́спуск (7)
(6) по́пуст ‹
› ро́спыт (6)
(7) рэ́спуст ‹
› ро́сступ (7)
(6) вы́пуст ‹
› ро́ссып (6)
(4) ру́ст ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.