Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

ростань¹, -і, жаночы род
  1. Дзеянне паводле знач. дзеяслоў расставацца — расстацца; расставанне. Пры ростані не гаварылі, дзе сустрэнуцца, бо ведалі — заўтра абавязкова ўбачацца на гэтым жа самым месцы. ← Вячаслаў Адамчык.
  2. Час, праведзены далёка ад блізкіх. І ростань доўгая здаецца хвіляю. Каму сказаць мне слова, што табе бярог? ← Рыгор Барадулін. Толькі ў прыгодніцкіх раманах праз дзесяць год ростані маці не пазнае роднага сына, брат — брата. ← Іван Шамякін.
ростань², -і, жаночы род
  Месца перакрыжавання дзвюх або некалькіх дарог. А ўнук яго з вінтоўкаю залёг За вадакачкаю, на ростані дарог. ← Пімен Панчанка.
  •••
  На ростанях — у стане вагання, няўпэўненасці пры выбары далейшага шляху.

❌

ростань

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова ростань
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ро́стань мн. ро́стані
Родны каго? чаго?	ро́стані мн. ро́станей, ро́станяў
Давальны каму? чаму?	ро́стані мн. ро́станям
Вінавальны каго? што?	ро́стань мн. ро́стані
Творны кім? чым?	ро́станню мн. ро́станямі
Месны у кім? у чым?	ро́стані мн. ро́станях
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

калі ласка — поўная формула «калі на тое будзе вашая ласка» (суправаджае ветлівую просьбу)

адказ на падзяку:
няма за што, (спажывайце) на здароўе, на спажытак (вам/табе), расці вялікая! вялікі расці! (адказ дарослых на падзяку дзяцей)

Слова ростань (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік ростань — у родным, давальным, творным і месным склоне

ростань

Навігатар

Мемчыкі