STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова ружоўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ружо́ўнік мн. ружо́ўнікі |
| Родны каго? чаго? |
ружо́ўніка мн. ружо́ўнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
ружо́ўніку мн. ружо́ўнікам |
| Вінавальны каго? што? |
ружо́ўнік мн. ружо́ўнікі |
| Творны кім? чым? |
ружо́ўнікам мн. ружо́ўнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
ружо́ўніку мн. ружо́ўніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
насок паглядае ў пясок — пра таго, хто неўзабаве (гадоў праз 50) сыдзе на вечны спакой
час да Пана Бога пайсці / пара да Адама / пара да Абрагама на піваРасамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны
Этымалагічны слоўнік беларускай мовыružoŭnik — беларуская лацінка
Слова ружоўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ружоўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ружэйнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ружо́віцца (9)
(8) мядо́ўнік ‹
› ружо́віць (8)
(10) дажджо́ўнік ‹
› ружо́вы (6)
(8) вужо́ўнік ‹
› ружэ́йна-кулямётны (17)
(9) грыжо́ўнік ‹
› ружэ́йнік (8)
(9) сказо́ўнік ‹
› ружэ́йны (7)
(8) лазо́ўнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
