аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова рукапацісканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
рукапаціска́нне мн. рукапаціска́нні |
| Родны каго? чаго? |
рукапаціска́ння мн. рукапаціска́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
рукапаціска́нню мн. рукапаціска́нням |
| Вінавальны каго? што? |
рукапаціска́нне мн. рукапаціска́нні |
| Творны кім? чым? |
рукапаціска́ннем мн. рукапаціска́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
рукапаціска́нні мн. рукапаціска́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Каб пілося і елася і болей хацелася.
15 жніўня 1390 года Берасце атрымаў Магдэбургскае права. Другі горад пасля Вільні ў ВКЛ і першы горад у межах сучаснай Беларусі.
rukapaciskannie — беларуская лацінка
Слова рукапацісканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік рукапацісканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове рукапашная + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› рукапакла́дзены (14)
(10) заціска́нне ‹
› рукапакла́дзены (14)
(10) націска́нне ‹
› рукапакла́сці (12)
(10) паціска́нне ‹
› рукапа́шная (10)
(12) пераціска́нне ‹
› рукапа́шны (9)
(11) праціска́нне ‹
› рукапё́ры (8)
(10) абціска́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.