STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова аскал
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аска́л мн. аска́лы |
| Родны каго? чаго? |
аска́лу мн. аска́лаў |
| Давальны каму? чаму? |
аска́лу мн. аска́лам |
| Вінавальны каго? што? |
аска́л мн. аска́лы |
| Творны кім? чым? |
аска́лам мн. аска́ламі |
| Месны у кім? у чым? |
аска́ле мн. аска́лах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
Калі ў ложак прыносяць каву, вазьмі яе і моўчкі пі. Не трэба пытацца «А хто вы і што вы робіце тут?»
askal — беларуская лацінка
Слова аскал (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аскал — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аскалёпак + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аскаба́лкавы (11)
(7) наво́кал ‹
› аскабё́л (7)
(6) уво́кал ‹
› аскаблі́ць (9)
(5) со́кал ‹
› аска́лены (8)
(8) зубаска́л ‹
› аска́лены (8)
(8) дыда́скал ‹
› аскалё́пак (9)
(6) фіска́л ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
