Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

рукаў, -кава, мужчынскі род
  1. Частка адзення, якая пакрывае руку ці частку рукі. Ціха падпоўз Міколка да машыніста, асцярожна таргануў яго за рукаў. ← Міхась Лынькоў. [Тамаш] схаваў пальцы рук у рукавы і зарагатаў. ← Кузьма Чорны.
  2. Адгалінаванне, якое адыходзіць ад галоўнага вусця ракі. З рукава рэчкі, падхопленая струменем, плыла некім сарваная галоўка лілеі. ← Мікола Арочка. Яшчэ дзесятак метраў быстрыні і рукавы рэчкі, вырваўшыся з-за вострава на шырыню, злучыліся. ← Янка Брыль.
  3. Труба ці кішка для адводу вадкасцей, газаў, сыпучых целаў. Пажарны рукаў. ▪ Па рукаве з каменных жорнаў Плыла бялей за снег мука. ← Анатоль Астрэйка.
  •••
  Закасаўшы рукавы гл. закасаўшы.
  Рукавом закусіць гл. закусіць.
  Смяяцца ў рукаў гл. смяяцца.
  Спусціўшы рукавы гл. спусціўшы.

❌

рукаў

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова рукаў
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	рука́ў мн. рукавы́
Родны каго? чаго?	рукава́ мн. рукаво́ў
Давальны каму? чаму?	рукаву́ мн. рукава́м
Вінавальны каго? што?	рука́ў мн. рукавы́
Творны кім? чым?	рукаво́м мн. рукава́мі
Месны у кім? у чым?	рукаве́ мн. рукава́х
Клічная форма	— мн. —

Слова рукаў (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік рукаў — у родным, давальным, творным і месным склоне

рукаў

Навігатар

Мемчыкі